Στην ενδοχώρα της Επιδαύρου, σε μία περιοχή με ήπιο κλίμα και άφθονα πηγαία ιαματικά νερά, βρισκόταν το Ασκληπιείο, η έδρα του θεού ιατρού της αρχαιότητας και το σημαντικότερο θεραπευτικό κέντρο όλου του ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου. Ήταν το κύριο ιερό της μικρής παραθαλάσσιας πόλης της Επιδαύρου, αλλά η φήμη του και η αναγνώριση της σημασίας του γρήγορα ξεπέρασαν τα όρια της Αργολίδας και θεωρήθηκε από όλους τους Έλληνες ο τόπος όπου γεννήθηκε η ιατρική. Περισσότερα από διακόσια ιαματικά κέντρα σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο θεωρούνταν ιδρύματά του. Τα μνημεία του αποτελούν σήμερα όχι μόνο παγκοσμίου φήμης αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αλλά και εξαιρετική μαρτυρία για την άσκηση της ιατρικής στην αρχαιότητα. Σε αυτά αποτυπώθηκε η εξέλιξη της ιατρικής από τη φάση κατά την οποία η ίαση εξαρτιόταν αποκλειστικά από το θεό έως τη μετατροπή της σε επιστήμη, με τη συστηματική καταγραφή περιστατικών και τη σταδιακή συγκέντρωση γνώσης και πείρας.

Θεσμός από το 1955 και μετά, το αρχαίο θέατρο Επιδαύρου έχει εξέχουσα θέση και στην πολιτιστική διαδρομή της σύγχρονης Ελλάδας, καθώς έχει φιλοξενήσει κορυφαίες παραστάσεις αρχαίου δράματος με τους μεγαλύτερους Έλληνες και ξένους ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, χορογράφους, μουσικοσυνθέτες, αλλά και παραγωγές όπερας, χορού και συναυλίες συμφωνικής μουσικής. Οι διασημότερες όλων ήταν οι παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που παρουσίασε τη «Νόρμα» του Β. Μπελίνι το 1960 και τη «Μήδεια» του Λ. Κερουμπίνι τον επόμενο χρόνο με τη ντίβα της όπερας Μαρία Κάλλας, σε σκηνοθεσία Αλ. Μινωτή και σκηνικά-κουστούμια Γ. Τσαρούχη.